Zbigniew Stypułkowski

Zbigniew Stypułkowski (1904-1979). Polityk, adwokat, poseł na Sejm III kadencji w II RP.

W listopadzie 1918 r. jako gimnazjalista uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Warszawie. W lipcu 1920 r., w obliczu najazdu Armii Czerwonej na Polskę zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego, walczył jako żołnierz pociągu pancernego Lb.16 Mściciel.

W 1925 r. ukończył studia na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Działacz Stronnictwa Narodowego. Związał się z tworzonym przez Romana Dmowskiego Obozem Wielkiej Polski. W 1930 r. został wybrany posłem na Sejm RP z listy Stronnictwa Narodowego. Był najmłodszym posłem polskiego Sejmu. Mandat poselski wykonywał do 1935 r.

Po 1935 r. prowadził praktykę adwokacką.

W 1939 r. został wywieziony do obozu jenieckiego w Talicy. W listopadzie 1939 r. został wraz z innymi szeregowymi żołnierzami pochodzącymi z terenu okupacji niemieckiej wydany przez władze sowieckie Niemcom. Trafił do Stalagu IV b w Mühlberg w Turyngii, później do stalagu VII b w Moosburgu niedaleko Monachium. Został uwolniony wiosną 1940 r.

Od 1942 r. członek Tymczasowej Komisji Rządzącej, następnie Wojennego Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowego.

W latach 1943-1944 sekretarz generalny Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej.

Sądzony w pokazowym procesie szesnastu w Moskwie w czerwcu 1945 r. został skazany na cztery miesiące więzienia. W sierpniu 1945 r. powrócił do Polski. Zagrożony aresztowaniem 30 listopada 1945 r. opuścił kraj. Z Niemiec wyjechał do Włoch do Armii gen. Andersa. Wraz z jego żołnierzami ewakuował się w 1946 r. do Wielkiej Brytanii. Tam wygłaszał odczyty i głosił prawdę o sowieckich bezprawiach.

Był działaczem Stronnictwa Narodowego na uchodźstwie.

W 1951 r. ukazała się jego książka "W zawierusze dziejowej", która zrobiła na zachodzie zawrotną karierę. Przetłumaczono ją na wiele języków. Uznawana była za "pomnik" jego odwagi i determinacji.

W latach 1954-1966 członek Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego - władz wykonawczych Rady Jedności Narodowej. W 1959 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych i tam po śmierci ambasadora Lipskiego przejął obowiązku rzecznika sprawy polskiej.

Ostatnie lata spędził w Londynie. Zmarł w 1979 r.

Ozdoba