Aleksander Lednicki

Aleksander Lednicki (1866-1934). Pochodził z Białorusi, z rodziny drobnych właścicieli ziemskich. Po ukończeniu w 1885 r. gimnazjum w Mińsku rozpoczął studia na Uniwersytecie w Moskwie na Wydziale Przyrodniczym. Następnie, jeszcze na pierwszym roku przeniósł się na Wydział Prawa. Po zakończonych w 1889 r. studiach rozpoczął aplikację adwokacką w Moskwie. Jako adwokat specjalizował się w sprawach cywilnych. Kancelaria jego była traktowana jako jedna z najlepszych w Moskwie. W latach 1900-1905 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Moskiewskiego prowadził lekcje pokazowe i seminarium z procedury karnej. Należał do grona zaledwie kilku adwokatów uprawnionych do prowadzenia spraw przed senatem jako instytucją kasacyjną. Tym samym wpływał na kształt orzecznictwa. Był zwolennikiem niezawisłości i niezależności sądów. Poza palestrą absorbowała go działalność społeczna. Był prezesem Rzymsko-Katolickiego Towarzystwa Dobroczynności. Często wspierał finansowo akcje społeczne. Utrzymywał stałe kontakty z adwokatami z Królestwa Polskiego. Kryzys polityczny w Rosji od 1905 r. spowodował, że Lednicki oddał się pracy politycznej w celu zjednoczenia Rosjan na rzecz Polski. Wybrany został posłem do I Dumy, w której cieszył się popularnością. W 1917 r. Rząd Tymczasowy Rosji powołał go na stanowisko przewodniczącego komisji do Spraw Likwidacji Królestwa Polskiego. Lednicki czasowo zrezygnował z adwokatury i zajął się organizacją Polskich Komitetów Demokratycznych. Po rewolucji październikowej został Lednicki przedstawicielem Rady Regencyjnej w Rosji. W 1918 r. przyjechał do Warszawy, gdyż władze bolszewickie zamknęły polskie przedstawicielstwo w Moskwie. J. Piłsudski skierował do Lednickiego propozycję przyłączenia się do jego obozu, z czego Lednicki nie skorzystał. Od tej pory rozpoczęła się przeciwko niemu kampania endeków i długotrwałe procesy sądowe. W latach 1919-1923 A. Lednicki był współwydawcą czasopisma społeczno-politycznego "Tydzień Polski". W 1929 r. był członkiem Trybunału Stanu oraz Komisji Polskiej Międzynarodowej Współpracy Prawniczej. Po przyjeździe do Polski Lednicki nie otworzył własnej kancelarii. Zajmował się szeroko rozumianym doradztwem prawnym dla dużych firm polskich i zagranicznych.

Ozdoba